1. Mizerna, cicha stajenka licha, pełna niebieskiej chwały,
   oto leżący, przed nami śpiący w promieniach Jezus mały.
2. Nad nim anieli w locie stanęli i pochyleni klęczą,
   z włosy złotemi, z skrzydły białemi pod malowaną tęczą.
3. Wielkie zdziwienie: wszelkie stworzenie, cały świat orzeźwiony;
   Mądrość Mądrości, Światłość Światłości, Bóg-Człowiek tu wcielony!
4. I oto mnodzy ludzie ubodzy radzi oglądać Pana.
   Pełni natchnienia, pewni zbawienia upadli na kolana.
5. Długo czekali, długo wzdychali, aż niebo rozgorzało;
   piekło zawarte, niebo otwarte, Słowo się Ciałem stało.
6. Hej, ludzie prości, Bóg z nami gości, skończony czas niedoli!
   On daje siebie, chwała na niebie, mir ludziom dobrej woli.