1. Tryumfy Króla Niebieskiego
   zstąpiły z nieba wysokiego.
   Pobudziły pasterzów,
   dobytku swego stróżów śpiewaniem.
2. Chwała bądź Bogu w wysokości,
   a ludziom pokój na niskości.
   Narodził się Zbawiciel,
   dusz ludzkich Odkupiciel na ziemi.
3. Zrodziła Maryja Dziewica
   wiecznego Boga bez rodzica,
   by nas piekła pozbawił,
   a w niebieskich postawił pałacach.
4. Pasterze w podziwieniu stają,
   tryumfu przyczynę badają:
   co się nowego dzieje,
   że tak światłość jaśnieje, nie wiedząc.
5. Że to Bóg, gdy się dowiedzieli,
   swej trzody w polu odbieżeli,
   spiesząc na powitanie,
   do betlejemskiej stajni, Dzieciątka.
6. Niebieskiem światłem oświeceni,
   pokornie przed nim uniżeni,
   Bogiem Go być prawdziwym,
   sercem z afektem żywym wyznają.
7. I które mieli z sobą dary,
   Dzieciątku dają za ofiary:
   Przyjmij, o Narodzony,
   nas i dar przyniesiony z ochotą.
8. A potem Maryi cześć dają,
   za Matkę Boską Ją uznają,
   i z ojcem domniemanym,
   Józefem mianowanym, serdecznie.